Главниот преговарач од иранска страна Галибаф рече дека ситуацијата во преминот Ормуд никогаш не може да се врати во состојба како пред војната
Тензиите меѓу Иран и Соединетите Држави дополнително ескалираа по новите закани од американскиот претседател Доналд Трамп. Претседателот на иранскиот парламент и главен преговарач, Мохамад Багер Галибаф, изјави дека ситуацијата во Ормускиот Теснец „нема да се врати на она што беше пред војната“ и предупреди дека ниту една земја во регионот нема да може да продава нафта доколку на Иран му се оневозможи тоа.
„Во регион каде што ние не можеме да продаваме нафта, никој нема да продава нафта“, нагласи Галибаф, додавајќи дека ниту една инфраструктура нема да биде безбедна доколку не се гарантира безбедноста на Иран.
Ормускиот Теснец, низ кој минува речиси една петтина од светската трговија со нафта, стана епицентар на конфликтот по избувнувањето на војната меѓу Иран и САД во февруари. Трамп неодамна се закани дека ќе ги бомбардира иранските мостови или електрани секогаш кога Техеран ќе нападне комерцијален брод во овој стратешки воден пат.
Од друга страна, Иран тврди дека комерцијалниот поморски сообраќај ќе остане безбеден доколку бродовите се координираат со Техеран во согласност со новите поморски правила.
Галибаф нагласи дека безбедноста во теснецот зависи од отсуството на американски сили, повторувајќи дека „условите нема да се вратат на состојбата што постоеше пред војната“.
Овие изјави дополнително ја зголемија загриженоста на глобалните пазари, бидејќи Ормускиот Теснец останува клучна точка за светската енергетска стабилност.
Ормуски Проток или Ормуски Теснец (персиски: تَنگِه هُرمُز Tangeh-ye Hormoz, арапски: مَضيق هُرمُز Maḍīq Hurmuz) — проток помеѓу Оманскиот и Персискиот Залив. Ова е единствениот излез на Персискиот Залив на отворен океан и една од најважните геостратешки точки во светот. На северниот брег се наоѓа Иран, а на јужниот се сместени Обединетите Арапски Емирати и оманската ексклава Мусандам. Во најтесниот дел, протокот е широк 39 км (21 морска милја).[1]
Низ протокот минува 20% од вкупното количество нафтата во светот и 35% од сите нафтоносни пловила. Поради ова, местото е од големо стратешко значење во меѓународната трговија, и причина за конфликт помеѓу силите, особено САД и Иран. Протокот за првпат се споменува во поморскиот прирачник „Перипл на Еритрејското Море“ од I век.
Поради големата прометност, во Ормускиот Проток се имаат случено повеќе судири на бродови. За да се намали ризикот од вакви катастрофи, протокот е подвоен на две ленти- една за дојдовен и една за појдовен сообраќај. Од нив, едната се наоѓа во омански води, а другата во ирански.
Според Управата за енергетско информирање на САД, во 2011 г. низ протокот поминувале просечно 14 танкери дневно, носејќи 17 милиони барели (2.700.000 м³) сирова нафта. Ова претставува 35% од количеството на нафта што се превезува по морски пат и 20% од целиот нафтен сообраќај во светот. Во извештајот се вели дека 85% од сировата нафта била испорачана во Азија, највеќе во Јапонија, Индија, Јужна Кореја и Кина.
