ВЕРА ДИДАНОВИЌ
На протестите пред РЕМ со само неколку стотина протестанти СНС дејствуваше како маргинална политичка организација, а не како моќна опозиција која се подготвува за брзо враќање на власт
Малку е непријатно кога сликата и тонот не се совпаѓаат, како што се случи во среда, за време на митингот пред седиштето на РЕМ, организиран на иницијатива на Драган Ј. Вучичевиќ, главниот уредник на Информер, Ана Брнабиќ, вршител на должноста претседател на Србија и неколку (не)владини организации дојдоа: сите извикувајќи слогани за одбрана на медиумите од теророт на властите, околу двесте собрани нападнати – новинари. Во пренос во живо на телевизија.
Секако, тие ги нападнаа новинарите и снимателите на ТВ Н1, а не на Информер, главниот медиум на напредњаците во заминување, кој штотуку го изгуби правото неказнето да ги уништува животите на политички неподобните луѓе, да шири омраза, да поттикнува и лаже, сè со богата финансиска поддршка извлечена од џебовите на сите граѓани. Родољуб Шабиќ, член на регулаторното тело задолжено за подеднаква примена на законските мерки за случаи на кршење на правилата во областа на информирањето, на сите радиодифузери – па дури и на Информер – едвај успеа да избега од минувачите „борци за слобода на медиумите“.
Во тие сцени можеше да се видат секакви работи: на пример, вистинската сила на СНС, откако, со одлука на мнозинството граѓани, ја изгуби можноста да ги доведе вработените во јавните претпријатија на еден од своите настапи.
Да не беше Информер синоќа да ја разоткрие „таа лага на режимските медиуми“, вели Вучиќевиќ во својот долг завршен говор, сите би помислиле дека Вулин навистина ги однел златото и парите во Москва со авион.
Само 17 дена по изборите на кои освои дури 103 пратенички мандати, но ја изгуби власта, на настан што го поддржа, ако не и формално организиран, и на кој присуствуваа нејзиниот претседател Милош Вучевиќ и некои од најистакнатите личности, како што е Ана Брнабиќ, но и братот и синот на Александар Вучиќ, СНС дејствуваше како маргинална политичка организација, а не како моќна опозиција која се подготвува за брзо враќање на власт.
„Храброста“ и блискоста со луѓето на самиот Вучиќ, кој брзо беше промовиран во „лидер на опозицијата“, беа демонстрирани и: наместо да стои на чело на претежно привремени поддржувачи, тој продолжи да го компензира губењето на можноста да им се обрати на граѓаните преку неколку десетици телевизиски станици истовремено, со често објавување видеа на социјалните мрежи, сите од безбедна, контролирана средина. И извештаи до Информер, се разбира.
Исто така, се виде како напредњаците се вратија на радикалниот начин на справување штом се отвори можноста законите да почнат да важат и за нив: за да го сокријат општиот хаос што го предизвикаа, им преостанува само да се фалат, да заплашуваат, да се прават напади „еден на еден“ и да се закануваат. Да речеме – со започнување блокади и протести.
Пробата веќе беше одржана, вечерта пред митингот пред РЕМ, на кој настапи Вукша Драговиќ, официјалниот претседател на здружението „Српски суверенисти“, на чија покана неколку десетици луѓе се собраа пред ПУ Савски венец. Тие скандираа: „Не се откажуваме од Информерот“, „Не се откажуваме од Косово“ и „Не се откажуваме од црквата“, блокадите престанаа да бидат „насилство врз граѓаните“ и инспирираа тажни приказни за „баби кои не можат да одат на лекар“, а целиот настан можеше да се опише многу пократко како – фијаско.
Следната локација е – РТС. „Сериозни демонстрации против јавниот сервис“ најави лично Вучиќ, тврдејќи дека она што се случува таму е „против сите граѓани на Србија“. Сепак, тој не објасни како има намера да создаде впечаток за масовен собир, доволно силен за да го спречи емитувањето на информациите што почнаа да се појавуваат дури и на РТС, без автобусот полн со статисти на кој е навикнат. Оние кои, по првото будење на обвинителството, дури и пред трансферот на власта, ни го покажаа врвот на ледениот брег на криминалот и корупцијата што беснееја за време на неговото владеење.
Без разлика колку сметаше на појавата на раскол во групата „catch all“ што го симна од престолот, тешко е да се поверува дека Вучиќ толку многу го изгубил контактот со реалноста, што не е свесен за брзината на распаѓање на организацијата создадена заради огромното збогатување на групата, како што се покажа, на арогантни скороевиќи.
Не е ли поверојатно, сепак, дека докажано вештиот технолог на владата и одличен читач на јавното мислење всушност се обидува да го одвлече вниманието од информациите за зачудувачките количини ограбени пари, кои почнаа неконтролирано да се слеваат од речиси секаде освен од Информер?
Познат по тоа што игра на сигурно и купува време, би било подобро да се каже дека, зад завесата создадена од бучавата, тој не се подготвува да ја предводи уличната војска што се распрснала, туку бара безбеден излез од ситуацијата што може само да се влоши за него и неговите соучесници со секој ден кога институциите се ослободуваат.
(radar.rs)
