ДАНИЦА ПОПОВИЌ
Вештачката интелигенција не е единствената што лаже, има и многу природни помагачи, кои остваруваат огромен профит. Време е да се постави „бодликава жица“ пред тие бандити, како на Дивиот Запад, и да се развие нова економска гранка, сајбер безбедност против вештачката интелигенција
Секој што се занимавал со вештачка интелигенција би го потпишал насловот од лондонскиот Економист: Вештачката интелигенција лаже, измамува и краде – и ги отфрла корисниците. Вистината е жива!
Неодамна ја замолив вештачката интелигенција да ми најде сцена од романот „Страв и надеж“: свештеник влегува во советско село, луѓето му приоѓаат, се крштеваат, се молат со него – една од оние незаборавни слики. Одговорот доаѓа – тоа е во седмото поглавје. Ја вртам книгата, нема знак. Прашувам: каде е за вас? Во петнаесеттото поглавје, вели тој. Го барам, ни таму го нема.
По часови прелистување и залудна преписка, пристигнува признание: „Извинете, таа сцена во книгата на Надежда Мандељштам воопшто не постои!“ Така стекнав горчливо, но корисно искуство: секогаш кога се сомневам во одговорот на вештачката интелигенција, пишувам „не лажи“. Нема да верувате колку извинувања добив!
И кога прашав за познатото видео од Инстаграм: „Тие сакаат Србија да пропадне!“, ВИ ми одговори дека тоа е лапсус на државната секретарка Ливија Павиќевиќ, во кое таа ја користела неправилната форма „тие сакаат“ наместо „сакаат“. Прашувам: „На која телевизија?“ АИ вели: РТВ 1, нивната информативна програма.
Пишувам „не лажи“, целосно сигурен дека државната телевизија никогаш нема да го пушти. Одговорот доаѓа – податоците се точни. Дај ми линк, велам, и добивам емисија во која ниту студиото ниту водителот не беа исти, само интервјуерот беше ист, но во различна облека. И по моето традиционално „не лажи“ доаѓа одговорот: „Во право си, моја грешка. Изјавата всушност не беше во ТВ студио. Те разбирам целосно и се извинувам за претходните грешки. Зборуваше надвор, на улица, во бела маица, а не во студио.“
Еден од креаторите на вештачката интелигенција, Олег Садиков, ја нарекува вештачката интелигенција „лажливи лажговци“. Тие ти даваат сè – сè додека не ти расипат сè. Тие се љубезни и сакаат да помогнат, но кога не знаат, само го измислуваат одговорот! Тие се водени од логиката на „најверојатниот одговор“, а не од вистинското решение на проблемот. Што тогаш, навистина, може да направи некој човек со тоа?
Фирмите поминаа уште полошо: добија многу, но ризикуваа сè. Тестовите за сајбер безбедност покажаа дека лидерите на вештачката интелигенција OpenAI и Anthropic се исклучително вешти потенцијални крадци: тие се во можност лесно да се најават на корисничките сметки на други луѓе, да креираат лажни идентитети и да ги избришат нивните траги, без компаниите дури ни да знаат дека се хакнати. Тие би знаеле само ако самите напаѓачи ги информираат.
Кој всушност ќе може да го направи тоа? Ниту таму нема договор. На пример, Елон Маск верува дека компаниите за вештачка интелигенција треба да постават „бодликава жица“ едни за други и да се пријавуваат кај властите само кога решението сериозно ги загрижува. Иако не разговараат едни со други и ги кријат своите откритија, тие би се среќавале, вели тој, неколку пати месечно, бидејќи не треба да чекаат подолго.
Но, за луѓето на планетата Земја, вели Маск, се раѓа ера на изобилство. Роботите ќе можат да го зголемуваат производството на неодредено време, толку многу што никој повеќе нема да мора да работи, а сите ќе живеат луксузно од значителен, универзален приход, кој ќе се финансира од примарната емисија. Сето ова е навистина можно, без инфлација, бидејќи роботите произведуваат побрзо отколку што луѓето можат да консумираат. Како ви изгледа сето тоа? И верувајте ми, истото.
Не само што вештачката интелигенција леже, туку има и многу природни помагачи.
