НЕМАЊА РУЈЕВИЌ
Најголемиот предизборен митинг во историјата се одржа во Славија. Никој не треба да се грижи за точните бројки, бидејќи мнозинството е таму – само сега треба да се истури во гласачките кутии
Најголемиот предизборен митинг во историјата се одржа во Славија. Никој не треба да се грижи за точните бројки, бидејќи мнозинството е таму – само сега треба да се истури во гласачките кутии
Ако некој мислеше поинаку, во саботата (23 мај) од Славија дојде потврда дека бунтот во Србија е жив и здрав, и дека режимот е во паника бидејќи едноставните операции за пресметка велат дека е во малцинство.
Затоа тој се бори и прибегнува кон креативна математика. Во хиперпродукцијата на социјалните мрежи, една снимка ќе остане засекогаш. Еден човек снима екран на кој Драган Ј. Вучиќевиќ се обидува да докаже со софтвер за поени дека во Славија има едвај дваесет илјади луѓе, а потоа снимателот излегува на терасата и прикажува бесконечно море од граѓани.
Колку имаше? Точно така, имаше многу! Не е од голема важност дали педантните бројачи од Архивата на јавни собири ќе бројат сто или двесте илјади луѓе или нешто помеѓу.
КАМПАЊАТА ПРОДОЛЖУВА ДОЛГО ВРЕМЕ Треба да се напомене – ова беше најголемиот предизборен митинг во историјата на земјата. Бидејќи собирите од 15 март или 28 јуни минатата година сепак беа чисто протест. Ова е друга приказна сега.
Бунтовните студенти ја започнаа кампањата „Студентите победуваат“, имаат готов список на кандидати и се знае дека ќе одат на избори како што мислат дека треба, без коалиција со политички партии. И затоа конкретните бројки на улицата се помалку важни, бидејќи одиме на клучното броење – она во гласачките кутии.
Сè е веќе видено и веќе кажано, почнувајќи од нелегалното запирање на железничкиот сообраќај, за кое еден ден некој ќе мора да оди во затвор.
Па, до кавгите со полицијата, за кои се сомнева дека барем делумно се започнати од провокатори, иако меѓу луѓето има и автентично лути (тие подоцна завршуваат во полициски станици, откако ќе бидат претепани со палки).
ПРЕТПОСТАВУВАМ ДЕКА МОРА ДА ИМА ИЗБОР Исто така, се виде дека „блокаторите“ се обвинети за насилство, а владата – во чии барови се пука во луѓе, а потоа местото на злосторството се гори со киселина – не е насилна, туку „одговорна и сериозна“, како што би рекол претседателот Александар Вучиќ од далечната Кина.
Неговиот проблем е што не може да заврши работи како неговите кинески домаќини на Тјенанмен во 1989 година, со тенкови, па затоа мора да се задоволи со потпирање на Кричко, Сандокан и слични калибри.
Со голема веројатност, и покрај неговата верба во сопствената побожност, Вучиќ ќе мора еднаш да свика избори. Потоа, за последен пат, ќе ја мобилизира машинеријата за да ги натера гласовите за останување на власт со сите средства.
Другата страна не треба да се грижи за бројките. Народот е тука, граѓаните се подготвени да протестираат, да газат, да преземаат ризици на улица, па затоа ќе бидат подготвени да гласаат против оваа влада. Дури и со меѓупросторите во опозицискиот фронт.
САМО ОРГАНИЗАЦИЈА Клучната интеракција во овој период на понижување е затоа организацијата на кампањата и денот на изборите. Треба да имате доволно храбри и вешти контролори, логистика, да го изберете вистинскиот настап на вистинските луѓе во деновите пред гласањето.
Таа критична работа на подготовка нужно се одвива подалеку од очите на јавноста. Тоа се состаноците, преписката, планирањето и маките што одат со тоа, сè во контраст со славните снимки од дрон што ја доведуваат екипата на Информер на работ на нервен слом.
Оние кои сакаат да го соборат режимот треба да го задржат здивот бидејќи којзнае колку долго Вучиќ ќе ги одложува изборите. Тој треба да остане фокусиран, да води кампања меѓу пријатели и колеги, да биде контролор и да се придружи на кампањата ако може. Единственото нешто за кое не треба да се грижи се бројките, бидејќи тој е мнозинство.
Вистинското новинарство чини пари, а ние нема да бидеме купени од тајкуни и корпорации. Поддржете нè со еднократна или месечна донација. Времето за тоа е сега!
(vreme.com)
