НАДЕЖДА МИЛЕНКОВИЌ
„Студентите победуваат“ не е новото „Готово е“. „Студентите победуваат“ е новото „Смрт на фашизмот – слобода на народот“.
Ги делегиравме студентите да го направат она што никој пред нив не успеал да го направи, да го отстранат овој окупаторски режим од напојувањето. И тие го прават тоа. Можеме да имаме забелешки на стратегиите и тактиките на војување, но тешко можеме да имаме забелешки на резултатите. Процентите на поддршка неумоливо се поместуваат на нивна страна и тоа е она што го сакаме, нели?
Студентите успешно го разоружуваат непријателот и му ги одземаат териториите што претходно ги владееше суверено – селото, градот, ЕУ, црквата, Косово, студентското движење го покриваше сето ова, иако беше критикувано за неговото политичко неискуство од самиот почеток. Па, знаете што, Зеленски успешно му се спротивставуваше на Путин четири години, иако дојде на власт како целосен политички лаик, актер познат по сатиричната комедија „Слуга на народот“, како што подоцна ја нарече својата партија. Украинците му веруваа иако Русија веќе го отцепи Крим од нив и наскоро започна „тридневна специјална операција“ (која „Информер“ ја нарече „Украина ја нападна Русија“).
На ист начин, овие наши политички новодојденци го приковуваат непријателот не во резервна позиција, туку во безрезервна позиција. Воениот бивак во Пионерскиот камп, опкружен со четвороделен кордон полиција, во кој претседателката на Собранието ја играше улогата на врховен командант во отсуство на врховниот командант, навистина не е репрезентативен дури ни за стрипови, а камоли за историски читатели. Особено кога се споредува со истовремениот историски собир во Славија, кој директорот на полицијата, директорот на државата и директорот на Информер упорно го намалуваа на околу триесет илјади собрани, иако снимките од дрон ги негираа. Не би било изненадувачки ако полицијата и Информер објават дека на митингот избувнала тепачка меѓу еден човек, или ако претседателот на Србија објави дека изборите веќе се одржани.
И сепак, пред непопустливата фактографија, српскиот претседател беше првиот што подлегна, велејќи дека на крајот, бројот не е толку важен, туку дека содржината на состанокот е важна. Иако сакаше да ја подготви својата публика за малиот број најавени собири на СНС, а во исто време да ја омаловажи важноста на говорот во Славија, тој се допре до важна тема – содржината.
Нема да прашувам за содржината на буретот, бидејќи сите го видовме тоа претходно, но навистина, каква е содржината на кампот во Пионирскиот парк – дали има оружје таму, дали има здрав разум? А каква е, на пример, содржината на тие моќни Бриселски, Охридски и други договори, а каква е меѓудржавниот договор со Кина? Или – каква е содржината на посетата на Кина во која тој мораше да го поведе културно-уметничкото друштво да одиграат круг на Кинескиот ѕид (што го објави ексклузивниот „Информер“) затоа што кинеските пријатели не сакаа да му организираат слетување како што направи Тито некогаш (исто како што арапските пријатели тогаш не сакаа да го пречекаат на аеродромот, па затоа тој мораше да ја донесе својата придружба како комитет за добредојде)?
Секако, би нè интересирала и содржината на обвинението, кое очигледно ќе мора да дојде од странство, бидејќи тука недостасуваат полицијата и обвинителството, а заменето е и главното лице за обработка на преписката на Скај. Но, содржината обично оди на крајот од книгата, а оваа е на големо се испишува.
(pescanik.rs)
